İstiklal Mahkemeleri, Türkiye'nin bağımsızlık mücadelesinin en kritik dönemlerinden birinde, özellikle iç güvenliği sağlamak ve asker kaçaklarına karşı önlemler almak amacıyla hayata geçirilmiştir. Bu mahkemeler, 1920 yılında kurulmuş ve dönemin zorlu koşullarında hızlı yargılama süreçleriyle dikkat çekmiştir. Mahkemelerin işleyiş biçimi, sanıkların savunma haklarının kısıtlanması ve geniş yetkilerle donatılması gibi tartışmalı uygulamaları beraberinde getirmiştir.
İstiklal Mahkemeleri, Kurtuluş Savaşı sırasında asker kaçaklarını önlemek, cephe gerisinde kamu düzenini ve güvenliğini sağlamak amacıyla 18 Eylül 1920 tarihinde kurulmuştur.
Uygulama şekli:
Cumhuriyet döneminde ise bu mahkemeler, siyasal iktidarın politikalarına karşı gelen eleştirileri bastırmak amacıyla kullanılmıştır.